X-Posure

 

grOEPSEXPO / GROUP EXPO
elke dag / EVERY DAY
18.00 - 00.00

 

In X-posure geven een eclectische groep kunstenaars zich bloot, geflankeerd door de literaire installatie The Dark Room. Een introspectieve tocht door de kronkelende hersenspinsels van queer creatives die de krachten bundelen in een zinnenprikkelende tentoonstelling.

 

In X-posure an eclectic group of artists expose themselves, flanked by the literary installation The Dark Room. An introspective journey through the fantasies of queer creatives, who join forces in a titillating exhibition.

Let me tell you about the time I got the cosmos fucked out of me!

 

a queer origin myth, collage

 

Ik wou mijn seks altijd al als iets productiefs beschouwen: de act van creatie bevrijden van het natuurlijke, en al mijn queere broers en zusters betrekken in het aloude verhaal van hoe we het universum tot stand hebben geneukt.

 

HOUSE OF KILLING feat Esben Holk is in 2017 afgestudeerd aan de Academie voor kunst in design in Bergen, Noorwegen. De focus van Esben’s werk ligt op creatief coderen, browser-gebaseerde ervaringen en performatieve strategieën. In het licht van de afwezigheid van ontologische densiteit in het materiële en denkbeeldige bestaan van geconstrueerde entiteiten, zoals het queere, onderzoekt Esben de agiliteit van de voorgestelde grenzen die zulke objecten definiëren. Essentialistische vooronderstellingen en establishments moeten afgebroken worden.

 

All I ever wanted was to think of my sex as productive: to liberate the act of creation from the burden of the natural, and engage all my queer siblings in the ancient tale of how we fucked the universe into existence.

 

HOUSE OF KILLING feat Esben Holk graduated from the Bergen Academy of Art and Design in 2017, and focuses on creative coding, browser-based experiences and performative strategies. Concerned with the absence of ontological density in the material and notional existence of produced entities, such as the queer, Esben has been researching the agility of the proposed borders that define such objects.

 

www.houseofkilling.net

 

Visual Orgasms

 

 

GIF

 

Voor en door filmische media moet seks visueel toegankelijk en aantrekkelijk zijn. Als gevolg daarvan wordt pornografie vaak fel verlicht, worden “onnatuurlijke” poses uitgevoerd en, uiteraard, gebeurt de ejaculatie bijna altijd uitwendig. Hollywood is ook met het vraagstuk van visualisering bezig, maar dan om tegenovergestelde redenen: controle en censuur. “Visual Orgasms” is een uitvergroting van het thema ‘zichtbaar maken’: overdreven collages van bewegende beelden tonen metaforen voor het orgasme zonder werkelijk seks in beeld te brengen.

 

Filmic media has put pressure on sex to be visually consumable. As a result, pornography is often brightly lit, performed in “unnatural” poses, and, most infamously, ejaculation almost always occurs externally. Hollywood, too, has faced this problem of visualization but for the opposite reason: restraint and censorship. “Visual Orgasms” exaggerates this mandate to ‘make-visible’ by creating excessive moving image collages that depict metaphors for orgasm with no actual depiction of sex.

 

Faith Holland

 

www.faithholland.com

 

Le Saint-Parleur

 

 

sculpture-sound installation

 

Borsten uit bijenwas, afdrukken van personen met allerlei genderidentificaties (vrouw, man, transgender en non-binair), bewegen op het uiteinde van stalen staven met verschillende lengtes. De houten boxen, waarin de staven bevestigd zijn, geven het geluid van koppels weer, die aan elkaars tepels zuigen. Daarin wordt het hele spectrum beginnende bij de primaire relatie tussen moeder en kind tot alle mogelijke combinaties door de genders heen omvat.

 

Joëlle Pidoux werkt met sculpturen, plaats/geluidsinstallaties, fotografie, video en performance. Haar kunst focust op gender issues, (trans-)feminisme en cyborg cultuur. Joëlle gebruikt natuurlijk materiaal, nieuwe technologieën en andere media. Ze combineert graag kunst en wetenschap, en mengt verschillende media. Momenteel studeert ze aan de Hochschule für Gestaltung in Offenbach.

 

Beeswax castings of breasts from persons of all genders (women, men, transgender, non-binary) hang at the top of moving steel rods from different lengths. Those are anchored in wood boxes which emit sounds of couples sucking each other’s nipples. The spectrum reaches from the primary relationship of the baby and the mother to all kinds of gender combinations.

 

Joëlle Pidoux works with sculpture, space/sound installation, photography, video and performance. Her art focuses on gender issues, (trans-)feminism and cyborg culture. She likes to combine science with art and mixing mediums like natural materials and new technologies together.

 

www.instagram.com/pulpa_dela_mancha

 

Personal Collection by Dinaya Waeyaert

 

 

photography

 

“For the ones who are not included (sorry)”

 

Vanaf het moment dat ik ben beginnen fotograferen concentreerde ik me op de mensen die mij omgeven. Deze beelden zijn het startpunt van mijn werk. Het beeld als een persoonlijk document heeft me altijd al gefascineerd. In mijn reeks “Personal Collection” verken ik de concepten tijd en herinnering onder vrienden en in relaties, en hoe de concepten doorheen de jaren veranderen. Als fotograaf laat ik het publiek in mijn eigen intieme wereld binnen, zonder er zelf deel van uit te maken. Mijn aanwezigheid is die van een voyeur, en mijn beelden representeren momenten van verbinding met mijn subject. Intimiteit tussen lovers en vrienden wordt vaak privé gedeeld, afgeschermd van de blik van outsiders—maar hou ervan om al dit te tonen. Zachte en tedere momenten worden op een ruwe en explosieve manier afgebeeld. Ik fotografeer altijd op 35mm kleuren film, met twee verschillende camera’s. De snapshot esthetiek contrasteert met de trage sfeer van analoge fotografie. Mijn voorkeur gaat altijd uit naar analoog fotograferen, omdat het concept herinnering zich beter vertaalt op film.

 

Dinaya Waeyaert (1989) is een 35mm film fotografe uit Gent. 

 

The snapshot esthetics stands in contrast with the slow ambiance of analogue photography. I will always choose to photograph analogue, because the concept of memory translates himself better on film. The viewers will experience a timeless feeling and hopefully relate to the images. During past years I made a lot of daily life images that have been put into a personal archive. This collection about altering relationships between a group of people, is continuously growing and strengthens itself by a high quantity of pictures. 

 

Dinaya Waeyaert (1989) is a Ghent based 35mm film photographer. 

 

www.dinayawaeyaert.be

 

Queer Embroidery by ugemfo

 

 textile

 

Ugemfo is een queer textielkunstenaar uit Turkije.

 

A queer textile maker from Turkey.

 

www.instagram.com/ugemfo

 

Martıne by Kaeto Sweeney

 

documentary - installation

 

Martine is een travestiet die op blote voeten door Parijs loopt, vaak in een minrokje of een jurk. Soms filmt ze zichzelf wanneer ze in de stad in of uit het water gaat, en deelt dan haar beelden via sociale media. We hebben elkaar in oktober 2015 ontmoet, en de film bouwt op op fragmenten van onze ontmoeting en de relaties die wij met elkaar creëerden. Doorheen de film ben ik om zoek naar wat wij gemeen hebben, en hoe ik dat kan filmen.  

 

Kaeto Sweeney werd 1993 in Londen geboren en trok naar Parijs om kunst te studeren. Nu leeft hij in Bergen, Noorwegen. Zijn werk focust op menselijke ervaringen, vaak door performance, feesten, en films/video’s omtrent queere identiteit.

 

Martine is a transvestite who walks around Paris barefoot, often wearing a mini skirt or dress. She sometimes films herself getting in and out of the city’s waters, and then shares her images on social media. We met in October 2015. The film is built upon fragments of our encounter and the relationship we build. Throughout the film, I am searching for ‘our thing in common’ and how to film it.

 

Kaeto Sweeney (*1993) was born in London, studied Arts in Paris, and now lives in Bergen. His work focuses on human experiences, often through the media of performance, partying and making films and videos connected to queer identity. 

 

www.instagram.com/kaetokato

 

Methods to conquer Grindr by Bartolomé lımon

textile 

 

Dit werk bestaat uit zeven onderbroeken waarop telkens een emoji geborduurd is, en één woord dat het gebruik van de emoji in de context van de gay app Grindr toelicht. Op Grindr worden emoji als codetaal gebruikt: enerzijds om zich zichzelf te laten zien en anderzijds om te flirten met andere gebruikers. Hoewel de app gebaseerd is op intimiteit en seksualiteit blijft het zeer oppervlakkig, wat door de emoji duidelijk wordt. Desalniettemin is het tentoonstellen van intimiteit en seksualiteit het element dat de meeste aandacht trekt in de app. Het intieme, persoonlijke en seksuele karakter van ondergoed wordt hier samengebracht met het op het eerste zicht onschuldige karakter van de emoji die op Grindr gebruikt worden.

 

Bartolomé Limón (Huelva, 1994) is een Spaanse kunstenaar die in zijn werk relaties, communicatie and contactpunten in de LGBTIQ gemeenschap onderzoekt. Hij won 2017 de “XIV José María Vidal – Arena Foundation LGTBIQ Award” voor visuele kunsten. Hij heeft aan verschillende groepstentoonstellingen deelgenomen, bijvoorbeeld aan “Todo a 100” in Factoría de Arte y Desarrollo (Madrid) en “Artnitcampos” (Palma de Mallorca). Bartolomé heeft ook een solo tentoonstelling met de titel “Let’s talk about seks”. Momenteel combineert hij zijn kunstpraktijken met het finaliseren van een PhD in de LGBTIQ kunsten.

 

This work consists of 7 briefs embroidered with seemingly innocent emoji and a word explaining their use in the context of the gay app Grindr. The emoji use showcases that although the app is based on intimacy and sexuality, everything is very superficial. Still, the exhibition of this intimacy and sexuality is the element that draws the most attention in the app. The underwear and its links to intimate, personal and sexual aspects draws attention to the superficiality of the emoji use on Grindr.

 

Bartolomé Limón (Huelva, 1994) is a Spanish artist whose work researches the relationships, communications and contact spaces in the LGTBIQ community. He is the winner of the “XIV José María Vidal – Arena Foundation LGTBIQ Award” for visual arts in 2017. He participated in various group exhibitions and had a solo exhibition entitled “Let´s talk about sex”. He currently combines his artistic practice with the completion of his PhD in LGBTIQ art.

 

www.instagram.com/bartolomelimon/

GRATIS / FOR FREE
 

Please reload

Strangelove Party

The Dark Room – Rona Kennedy, Fabian Espinosa Diaz en Tine Defoor

Hard Ton

MUDA/MUTE by Mavi Veloso

Queer Shorts

1/3
Please reload